Kartagina

Kartagina została założona w 814 r. p.n.e. i w okresie starożytnym była potężnym miastem-państwem. W 146 r. p.n.e. została zniszczona przez Rzymian, a następnie przez nich odbudowana. W czasie panowania rzymskiego była stolicą prowincji rzymskiej w Afryce. Jako siedziba biskupia miasto stało się w IV wieku centralnym punktem chrześcijańskiej Afryki.

Obecnie, po tym niegdyś najsławniejszym mieście Afryki Północnej pozostały zaledwie skromne ruiny. Ruiny punickiego ( fenickiego) miasta znajdują się na zamkowym wzgórzu Byrsa, na którego szczycie wznosi się dziś katolicka katedra św. Ludwika. Ślady starożytnego miasta znajdują się także w okolicy Tophetu – świętego okręgu, gdzie w okresie VI –III wieku p.n.e. składano ofiary z ludzi oraz na terenie portu. Z czasów rzymskich pochodzą ruiny potężnych term Antoniusa Piusa. Wśród innych zabytków są wille, którymi zabudowano punicką nekropolę oraz teatr dla 5 tys. i amfiteatr dla 50 tys. widzów.

Kartagina została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury i Natury UNESCO.