Pałac w Wersalu

Pałac wersalski został wzniesiony w latach 1661-1715, w małej wiosce położonej na południowy-zachód od Paryża. Zaczątkiem wspaniałej rezydencji królewskiej był pałacyk myśliwski Ludwika XIII. Jego syn, Ludwik XIV zarządził rozbudowę obiektu, którą powierzył najznakomitszym architektom. Pałac jest najwspanialszą budowlą barokową, składa się z dwóch kondygnacji, dolnej zakończonej łukami i górnej z pasem filarów, pilastrów i wysokich okien. Całość wieńczy balustradowa attyka. Na piętrze pałacu znajduje się kaplica. Z Cour Royale poprzez Skrzydło Ludwika XIV dochodzi się do wnętrza pałacu gdzie mieści się Muzeum Historyczne (11 komnat prezentuje epokę Ludwika XIII i Ludwika XIV). Z muzeum można przejść do Opery (sala udekorowana rzeźbionymi w drewnie i pozłacanymi ornamentami na błękitnym tle). Pośród wielu sal najbardziej znacząca jest monumentalna Galeria Zwierciadlana o długości 74 m. Siedemnaście półowalnych luster odbija światło padające z przeciwległych okien, tworząc o zmierzchu wspaniały efekt gry promieni. Wśród pałacowych fasad najsłynniejsza ma 560 m długości i wychodzi na przepięknie rozplanowany ogród. Ogród wersalski jest uważany za pierwowzór ogrodu w stylu francuskim. Zajmuje powierzchnię 250 akrów i stanowi integralną część pałacu.