Norwegia leży w Europie Północnej i zajmuje zachodnią i północną część Półwyspu Skandynawskiego oraz liczne wyspy przybrzeżne. Do Norwegii należą wyspy arktyczne: Svalbard – Spitsbergen, Jan Mayen, Wyspa Niedźwiedzia, Wyspa Nadziei, Ziemia Króla Karola, Kvitoya oraz Wyspa Bouveta w południowej części Oceanu Atlantyckiego. Powierzchnia kraju wynosi 323,9 tys. km. Kwadratowych. Jest monarchią parlamentarną od 1905 roku.

Obszar Norwegii jest wyżynno-górski o rzeźbie ukształtowanej przez zlodowacenia czwartorzędowe. Wnętrze kraju zajmuje łańcuch Gór Skandynawskich z rozległymi płaskowyżami i występującymi w wyższych partiach niewielkimi lodowcami. Linia brzegowa jest bardzo dobrze rozwinięta. Cechą charakterystyczną wybrzeży są fiordy, czyli wąskie zatoki wcinające się w masywy górskie. Około 30% powierzchni kraju leży poza kołem podbiegunowym. W południowej części kraju występuje klimat morski, umiarkowany ciepły, w części środkowej i północnej umiarkowany chłodny, a na krańcach północno – wschodnich subpolarny. Na klimat Norwegii wpływa łagodząco ciepły Prąd Zatokowy. Szata roślinna jest tu stosunkowo uboga. Lasy iglaste typu tajgi zajmują 22% powierzchni kraju. W wyższych partiach gór i na północy kraju występuje roślinność tundrowa.

Najstarsze ślady pobytu człowieka na terenie Norwegii pochodzą sprzed 10 tys. lat. Na początku nowej ery rozwinęły się osiadłe społeczności trudniące się rolnictwem, myślistwem i rybołówstwem. Z biegiem czasu zaczęły one organizować wyprawy morskie (wikingów), które nasiliły się na przełomie VIII i IX wieku. Pozostałościami epoki wikingów są odkryte przez archeologów łodzie, ozdoby i różne przedmioty codziennego użytku. W drugiej połowie IX wieku nastąpiło połączenie norweskich terytoriów plemiennych, w wyniku czego powstał jeden organizm polityczny znany w X wieku jako Królestwo Norwegii. W 1152 roku po zakończeniu procesu chrystianizacji zostało założone arcybiskupstwo w Nidaros (Trondheim). W XIV wieku, w wyniku unii kalmarskiej Norwegia znalazła się pod zwierzchnictwem Danii, a od 1814 roku pod panowaniem Szwecji. Niezależność polityczną uzyskała w 1905 roku.

Norwegia jest najrzadziej po Islandii zaludnionym krajem Europy. Głównym miastem i stolicą kraju jest Oslo. Inne ważne ośrodki miejskie to: Bergen, Trondheim, Stavanger, Baerum i Kristiansand.