Dublin jest stolicą i największym miastem Irlandii. Położony jest na wschodnim wybrzeżu wyspy, u ujścia rzeki An Life do Morza Irlandzkiego. Celtycka nazwa miasta to Baile Atha Cliath, a używana nazwa angielska pochodzi od irlandzkich słów Dubh Linn czyli „czarny staw”.
Obszar na którym leży współczesny Dublin był zamieszkany od czasów dawnych. Pierwotnie powstała tam celtycka osada położona w miejscu gdzie przecinały się szlaki handlowe. W IX wieku obszar ten został zajęty przez wikingów norweskich, którzy uczynili Dublin ośrodkiem swojego królestwa. W 1170 roku Dublin został zdobyty przez Anglo-normanów, w 1171 roku uzyskał prawa miejskie i stał się głównym ośrodkiem władzy angielskiej w Irlandii. Miasto rozwijało się wokół zamku, który wybudowali Anglonormanowie. Od XVIII wieku miasto pełni rolę ośrodka irlandzkiego ruchu oporu. W 1919 roku w Dublinie proklamowano niepodległość Irlandii, a stolicą niepodległego państwa stał się w 1921 roku.
Większość zabytkowych budowli Dublina zniszczonych w okresie walk wyzwoleńczych została odbudowana. Są one zlokalizowane w starej części miasta, obejmującej nadbrzeże rzeki An Life. Tu wznosi się gotycka katedra Św. Patryka z XII wieku, odbudowana w XIX w. Katedra znajduje się w miejscu w którym Św. Patryk według podania miał ochrzcić Irlandię. Ważnym zabytkiem jest zamek z początku XIII wieku będący rezydencją angielskich wicekrólów, a także najstarszy irlandzki uniwersytet Trinity College założony w 1591 roku, którego biblioteka słynie z rękopisów Book of Kells. Większość budynków uniwersytetu pochodzi z XVIII wieku. W samym centrum miasta przebiega ulica O’Connell połączona z szerokim mostem o tej samej nazwie wzdłuż której skupione są puby, kina, teatry.
Stonehenge
Kamienny krąg Stonehenge, jedna z najsłynniejszych europejskich budowli megalitycznych. Znaczenie Stonehenge nadal pozostaje głęboką tajemnicą. Stonehenge