Zakazane Miasto
Zakazane Miasto - przez pięć wieków cesarze chińscy panowali nad swoim wielkim państwem mając swą siedzibę w pałacu, największym zespole klasycznej architektury chińskiej. Cesarze chińscy jako „Synowie Niebios” mieli obowiązek zachowania harmonii świata, a także pośredniczenia pomiędzy niebem a ludzkością. Trzeci cesarz z dynastii Ming, który uczynił Pekin swoją rezydencją, budował pałac zgodnie z powyższą zasadą. Powstał czworokątny kompleks architektoniczny o długości 960 m i szerokości 760 m, którego narożniki wskazują cztery strony świata. Od południa prowadzi do niego Brama Niebiańskiego Spokoju Tien-anmen. Naprzeciw bramy wznosi się budynek Najwyższej Harmonii Taihotien ,a następnie mniejszy pawilon Czunghotien, w którym cesarz przygotowywał się do uroczystości i Paohotien czyli sala audiencji.

Wszystkie te trzy budynki zostały zbudowane na trójstopniowym cokole z marmuru. Ściany ozdobiono reliefem. Masywny dach zdobi lśniąca złotożółta dachówka, zastrzeżona tylko do budowli cesarskich. Za częścią oficjalną, oddzielona murem i bramą znajduje się część prywatna także złożona z trzech obiektów tj. Pałacu Niebiańskiej Czystości Kienkinggong , Pałacu Ziemskiego Spokoju Kunninggong oraz pawilonu Sala Jedności Kiaotaitien . Ogółem na terenie Zakazanego Miasta wzniesiono 800 pałaców i wiele pawilonów. Pałac cesarski został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury i Natury UNESCO w 1987 roku.

Zakazane Miasto - Film 1

Zakazane Miasto - Film 2

Zakazane Miasto - Film 3

.