Bermudy są kolonią brytyjską, położoną w archipelagu Bermudy na Oceanie Atlantyckim w odległości około 1000 km od wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Archipelag obejmuje ponad 300 wysp, z których tylko 20 jest zamieszkanych. Ośrodkiem administracyjnym jest Hamilton.
Wyspy archipelagu są pochodzenia wulkanicznego. Stanowią one część grzbietu górskiego o długości 150 km. Największą wyspą jest Bermuda. Ma ona połączenia mostowe z kilkoma większymi miastami. W krajobrazie wysp występują ławice wapienia koralowego oraz piaszczyste wydmy. Na wyspach panuje klimat zwrotnikowy morski, łagodzony przez Prąd Zatokowy. Wyspy porastają piękne lasy iglaste i wiele gatunków kwiatów (frezja, wilczomlecz, ketmia).
Wyspy zostały odkryte przez hiszpańskiego żeglarza Juana dr Bermudeza w 1503 r. Pierwszymi mieszkańcami wysp byli rozbitkowie angielskiego okrętu „Sea Venture”. Od 1684r. Bermudy są kolonią brytyjską. Mieszkańcami wysp są potomkowie niewolników przywiezionych z Afryki.
Sieć komunikacyjna jest dobrze rozwinięta. Tworzy ją rozbudowany system dróg i połączeń promowych.
Rafa koralowa w Belize
Rafa koralowa położona u wybrzeży Belize o długości 300 km jest największą żyjącą rafą koralową na półkuli zachodniej. Rafa koralowa